مىداشتند . * ( لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) * - 182 مجمع : روزه موجب تقوى است چون شهوات و خواستهاى انسان در آن حالت محدود است و ممنوع و نيز با خوددارى از منافيات روزه انسان ورزيده مىشود بر خوددارى از چيزهاى ساده‌تر و پرهيزگار خواهد شد و بعلاوه روزه شعار پرهيزگاران است پس به اين وسيله شما داخل آن دسته خواهيد شد . * ( أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ ) * - 183 طبرى : عبد الرّحمن بن ابى ليلى از معاذ بن جبل روايت كرده است چون پيغمبر بمدينه وارد شد روز عاشورا و سه روز از هر ماه روزه ميداشت پس از آن اين آيه نازل شد عده‌اى از مفسّرين اوّل مثل ابن عباس و عطا گفته‌اند : مقصود از ايّام معدودات آن است كه در هر ماهى سه روز روزه بدارند پس از آن اين حكم برداشته شد و ماه رمضان معيّن شد . مجمع : ممكن است بمعنى روزهاى معيّن باشد و ممكن است بمعنى روزهاى كم و اندك باشد و بيشتر مفسّرين گفته‌اند : ايّام معدودات مقصود همان ماه رمضان است كه اوّل در اين آيه مجمل گفته شده است و در آيت بعد توضيح داده شده است . * ( فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ ) * - 183 ابو الفتوح : حدّ بيمارى كه نبايد با آن حال روزه بدارند آن است كه نتوانند روزه بدارند و اگر با رنج روزه گرفتند بيمارى زياد شود . ابو الفتوح نوشته است : حدّ آن سفر كه به آن افطار بايد كردن هشت فرسنگ است و آن بريد بود و بيست و چهار ميل بود و اين را مرحله خوانند و مذهب اوزاعى هم اينست و شافعى گفته : دو مرحله بايد شانزده فرسنگ چهل و هشت ميل و اين مذهب مالك است و ليث و احمد و اسحق و ابو حنيفه و اصحابش و ثورى گفتند : سه مرحله بايد بيست و چهار